Nie ma Go tu! Wstał!

zmartwychwstał-1030x579   Gdy szły, podobno jeszcze było ciemno. Były przerażone. Przecież zabili człowieka, który był im tak drogi, który na każdym kroku pokazywał, jak bardzo je kocha. Zabili Przyjaciela i Mistrza. Z Jego śmiercią skończyło się wszystko, co stanowiło sens istnienia.  Przecież idąc za Nim czuły się dobrze. Łzy spływały po policzkach. Wszędzie czuć było zapach wonności, którymi miały Go namaścić. W głowach tkwiła tylko jedna myśl: kto nam odsunie kamień? Ale kamienia u grobu już nie  było. Leżał obok, tak iż wejście do środka było możliwe. Weszły i przeraziły się. Nie ma Go tu. Zabrali Jego ciało i nie wiadomo, gdzie złożyli. Nawet po śmierci nie okazano Mu szacunku. Na cóż nasze starania, na cóż nasz trud. I wystarczyło jedno słowo. Wystarczyło wypowiedziane imię i wszystko się zmieniało. On jest! On Żyje! On zmartwychwstał! Nie lękajcie się! Idźcie i powiedzcie, że żyję, że to nie koniec.

   Wszyscy doskonale znamy tę historię zaczerpniętą z Ewangelii. Wiemy, że jest ona początkiem czegoś nowego, że jest początkiem rodzącego się Kościoła. Od Zmartwychwstania wszystko się zaczyna. Chciałbym abyśmy dzisiaj nie zatrzymywali się na Zmartwychwstaniu. Chciałbym abyśmy popatrzyli na kobiety idące do grobu oraz na kamień. Spróbujmy w tym wszystkim odnaleźć siebie.

   Czy też w naszym życiu nie ma takich chwil, kiedy wydaje nam się, że wszystko się skończyło? Czy nie przeżywmy momentów, w których zdajemy sobie sprawę, że odeszło od nas coś lub ktoś, co było dla nas ważne, co dawało nam siły, co sprawiało, że się chciało? Czy i wtedy nie jesteśmy, jak te kobiety idące do grobu, które były pogrążone w smutku po śmierci Jezusa? Czy i w nas nie ma wątpliwości o kolejne dni, o to, jak będzie wyglądać przyszłość? Czy i w nas nie rodzą się wątpliwości, czy znajdziemy w sobie tyle sił, aby odsunąć kamień? Kamień zniechęcenia, kamień smutku, kamień nowych możliwości, kamień szans, kamień lepszego jutra? I często, mimo iż nie dostrzegamy tego, ten kamień już jest odsunięty. A w środku czeka na nas zaproszenie do odważnego pójścia dalej, do nie lękania się zmian, do życia takim życiem, do którego wzywa nas Bóg. Do usłyszenia głosu zmartwychwstałego Jezusa, który mówi: nie bój się! Przecież gdyby nie było grobu, gdyby nie było męki i śmierci, nie byłoby też poranka zmartwychwstania. Musiało to wszystko przyjść. I w naszym życiu często dzieją się sytuacje, które są dla nas trudne, które sprawiają, że tracimy sens istnienia. Sytuacje, w których pytamy Boga: dlaczego mi to robisz? Jaki jest cel tych wydarzeń? Wydaje nam się, że wszystko jest przeciwko nam, że nic już nie może dobrego się wydarzyć, że to już koniec. Ale tak nie jest. Bóg zawsze jest ponad to wszystko. Bóg zawsze jest tym, który ma moc odsunięcia kamienia, który powie: zobacz, nie ma go tu. Już nie ma Twojego problemu, pokonałem go. Idź jak te kobiety i głoś światu radość. Idź i głoś, jak bardzo Cię kocham, jak bardzo pragnę Twojego szczęścia. Idź i krzycz: NIE MA GO TU!

   Kobiety w poranek zmartwychwstania przeszły drogę przemiany. Ich smutek, zwątpienie i lęk przerodził się w radość, pokój i nadzieję. Oby i w nas doszło do takiej przemiany. Oby i nasz kamień został odsunięty. Oby i nas dotknęło piękno pustego grobu.

   A tymczasem życzę Czytelnikom, aby tegoroczna Wielkanoc stała się czasem do okrycia sensu naszego życiowego kamienia i próbą jego odsunięcia, aby w pełni zobaczyć i doświadczyć mocy Zmartwychwstałego.

 Wielką Miłość w żłobie położono, na sianie,

gdyż w gospodzie miejsca dla Niej nie stanie.

Położono obok krów, osłów i koni,

wśród ryku, krzyku i nieprzyjemnej woni.

Dziecko złożono w miejscu, gdzie zwierzęta mają dom,

choć Ono u Ojca miało ciepło, berło i tron.

Zamiast kołderki miało chustkę matczyną.

Tak to już było z tą Bożą Dzieciną…

Niech te święta będą przepełnione miłością płynącą z betlejemskiego żłóbka.

Niech każdy doświadczy radości ze spotkania Jezusa
obecnego w drugim człowieku.

Niech każdy odnajdzie spokój, radość, ciszę.

Błogosławionych Świąt Bożego Narodzenia

1_swieto-swietej-rodziny-jezusa-jozefa-i-maryi-29122013